Dane taktyczno-techniczne Okręty były torpedowcami o długości całkowitej 45 metrów, szerokości 5 metrów i zanurzeniu 1,2 metra. Wyporność normalna wynosiła 120 ton, a pełna 125 ton. Jednostki napędzane były przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 2400 KM, do której parę dostarczały dwa kotły typu Marine. Prędkość maksymalna napędzanych jedną śrubą okrętów wynosiła 24 węzły. Zapas węgla wynosił 25 ton.
Na uzbrojenie artyleryjskie jednostek składały się dwa pojedyncze działa kalibru 57 mm Mark 3.7 L/45 produkcji zakładów Bethlehem Steel. Broń torpedową stanowiły trzy pojedyncze wyrzutnie kalibru 450 mm.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 20 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Jednostki typu Egli zostały wcielone w skład marynarki wojennej w latach 1912–1914. W grudniu 1916 roku wszystkie zostały w Salonikach zajęte przez Francuzów i wcielone do Marine nationale. Jednostki były używane jako okręty patrolowe na wodach Morza Egejskiego. Torpedowce powróciły pod grecką banderę w grudniu 1918 roku, po zakończeniu I wojny światowej. W 1926 roku ze służby zostały wycofane „Dafni” i „Tetis”.