Czytając ją, wyraźnie widzę góry, strome, zaśnieżone ścieżki, słyszę skrzypienie śniegu, który na mrozie mocno się ubił pod kopytami konia, czuję kłujące tchnienie surowej zamieci, widzę wiekowe cedry, sosny, modrzewie…”
Opowiadania i powieści Julija Harbuzowa zostały opublikowane w czasopismach i portalach internetowych Ukrainy, Rosji i Kanady, takich jak: Privet Vancouver, S.A.M., Fliphtml5, Samlib, Litnet, Wattpad, Proza.ru, Litvek. Ponadto na stronie jego wnuka, tancerza Vadima Garbuzova, znajduje się osobna sekcja poświęcona twórczości Julija. W 2011 roku Julij został członkiem kolegium redakcyjnego charkowskiego literackiego almanachu „Charkowski Mist”, w którym od 2010 roku regularnie publikowano jego utwory. Był również członkiem Międzyregionalnego Związku Pisarzy Ukrainy, gdzie także wydawał swoje dzieła, oraz Ogólnoukraińskiego Twórczego Związku „Kongres Literatów Ukrainy”.
Został uhonorowany dyplomem i medalem za osiągnięcia w festiwalu almanachu „Rzadka Ptak”. Zdobył pierwsze miejsce w kategorii „Proza” w konkursie „Człowiek. Los. Epoka.”.
Poglądy polityczne, narodowe i religijne Starszy syn tak charakteryzuje poglądy Julija: