Nekrodziedzictwo – pojęcie pochodzi od greckiego słowa nekrόs (νεκρός), oznaczającego martwe ciało, ciało martwego człowieka, zwłoki i zmarłego, a w kontekście nekrodziedzictwa także wydobyte z przestrzeni grzebalnej i zachowane w różnej postaci szczątki (osoba ekshumowana / szczątki ekshumowane) oraz łacińskiego hereditas – dziedzictwo, spadek; to, co po nas pozostajeE. Domańska, Nekrodziedzictwo. W: Leksykon terminów archeologicznych, A. Marciniak, A.I. Zalewska, D. Cyngot, S. Iwaniszewski, H. Kowalewska-Marszałek, F.M. Stępniowski (red.), Kraków: Universitas, 2025, s. 403.. Termin stworzony został przez polską historyczkę i metodolożkę nauk humanistycznych prof. Ewę Domańską w kontekście badań ludobójstwa i ekobójstwa oraz analiz globalnego zjawiska jakim są, prowadzone od końca lat 70. XX wieku, ekshumacje polityczne szczątków ofiar masowych zbrodniE. Domańska, Nekrodziedzictwo. W: Ekshumacje polityczne: teoria i praktyka, A. Staniewska, E. Domańska (red.). Gdańsk-Lublin: Słowo/ obraz terytoria, 2023, s. 573-616.. Nekrodziedzictwo to pole badań, które łączy nauki humanistyczne, społeczne, sądownicze, przyrodnicze i wiedze lokalne/ indygeniczneE. Domańska, Nekrodziedzictwo. W: Ekshumacje polityczne: teoria i praktyka, A. Staniewska, E. Domańska (red.). Gdańsk-Lublin: Słowo/ obraz terytoria, 2023, s. 578..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nekrodziedzictwo · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.