Diecezja wileńska – jednostka organizacyjna Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej istniejąca w II Rzeczypospolitej od 1936 i grupująca parafie tego Kościoła zlokalizowane na obszarze województw białostockiego i wileńskiego. Siedziba diecezji znajdowała się w Wilnie.

Historia 25 listopada 1936 przez prezydenta podpisany został dekret o stosunku państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w II Rzeczypospolitej, regulujący sytuację prawna tego związku wyznaniowego, która do tej pory opierała się na pochodzącym sprzed 1918 ustawodawstwie państw zaborczych. Dekret został zatwierdzony przez Radę Ministrów 17 grudnia 1937. W wyniku jego wprowadzenia dokonano również zmian w strukturze administracyjnej Kościoła — na jego mocy zlikwidowano dotychczas istniejącą superintendenturę północno-wschodnią, obejmującą parafie z terenów wschodnich województw. Należące do niej do tej pory zbory zostały włączone do nowo utworzonych diecezji: wileńskiej i wołyńskiej, a częściowo także do diecezji lubelskiej oraz warszawskiej.