Pod wieloma względami jest to szczytowe osiągnięcie turkmeńskiego stylu z Tebrizu, z bujną zielono–żółtą szatą roślinną, utkanymi kwieciem drzewami na tle złotego nieba i chińskimi chmurkami, oraz pokrytymi tu i ówdzie kępkami traw formacjami skalnymi mieniącymi się jaskrawszymi barwami i przybierającymi jeszcze bardziej fantastyczne kształty. Jednocześnie wyrafinowanie szczegółu i psychologiczna charakteryzacja być może przewyższają nawet obrazy Behzada, ta zaś pełna detali, jeśli nie wręcz zatłoczona kompozycja, ma zarówno przejrzystą strukturę, jak i wyraźnie wyodrębnione poszczególne elementy.
thumb|Historia Haftwada i robaka, miniatura sygnowana przez Dust Mohammada. Muzeum Agi Chana Jeśli Dwór Gajomarsa jest szczytowym osiągnięciem malarstwa utrzymanego w stylu turkmeńskim, to przypisywany Mir Mosawwerowi Koszmar nocny Zahhaka stanowi apogeum tradycji wywodzącej się ze szkoły Herackiej. Zgodnie z Szahname Eblis podstępem skłonił księcia Zahhaka do ojcobójstwa i zagarnięcia tronu, po czym w przebraniu odwiedził dwór uzurpatora i za jego zgodą złożył na jego ramionach pocałunki. Wtedy z obu barków nowego szacha wyrosło po jednej żmii, które domagały się codziennie ludzkich mózgów do pożarcia. Pewnej nocy Zahhakowi przyśniła się własna śmierć z rąk bohatera dzierżącego maczugę zakończoną podobizną głowy wołu.