Występowanie Tommotiidy należą do najstarszych skamieniałości szkieletowych. Zwierzęta (i niektóre inne grupy) zaczęły wytwarzać szkielety we wczesnym kambrze; zjawisko to określa się mianem eksplozji kambryjskiej. Najmłodszym znanym tommotiidem jest Lapworthella bornholmiensis (Poulsen, 1942), znana ze środkowego kambru (gużangu) Bornholmu i Chin.
Nomenklatura i systematyka mały|Rekonstrukcja dwubocznie symetrycznego tommotiida Wufengella bengtsoni (A: widok od strony grzbietowej; B: widok ukośny z przodu i od strony grzbietowej) Nazwę zaproponował i formalny opis taksonu podał radziecki paleontolog Vladimir Missarzhevsky. Nazwa pochodzi od typowego rodzaju Tommotia Missarzhevsky, 1970.
Wśród tommotiidów można wyróżnić co najmniej dwie nieformalne grupy, różniące się symetrią sklerytomu:
ekcentrotecidy ze sklerytomem o kształcie rurkowatym (na przykład rodzaje Eccentrotheca i Paterimitra); o sklerytomach dwubocznie symetrycznych (na przykład rodzaje Camenella i ).
Ekcentrotecidy są zatem osiadłymi filtratorami, natomiast kamenellidy są mobilnymi (posiadającymi zdolność ruchu) zwierzętami o „robakowatym” kształcie.
Nie ma powszechnie przyjmowanej formalnej systematyki tej grupy.