Pomiędzy 1946 a 1950 pracował ponownie Tomaszowskiej Fabryce Sztucznego Jedwabiu, następnie jako dyrektor techniczny Zjednoczenia Włókien Sztucznych w Łodzi i dyrektor naczelny Państwowej Fabryki Sztucznego Jedwabiu Nr 4 Szczecin-Żydowce. Od 1950 do 1954 naczelny i generalny projektant w Jeleniogórskich Zakładach Celulozy i Włókien Sztucznych „Celwiskoza”, następnie kierownik inwestycji w Wytwórni Kauczuku Syntetycznego w Zakładach Chemicznych „Oświęcim” (1954–1955), p.o. dyrektora inwestycji w Chodakowskich Zakładach Włókien Sztucznych „Chemitex” (1955–1956) oraz główny koordynator budownictwa przemysłowego, naczelny inżynier i dyrektor w Oświęcimskim Przedsiębiorstwie Budowlanym w Oświęcimiu (1956–1960). Zajmował stanowisko dyrektora naczelnego Przedsiębiorstwa Przemysłowego Budowy Huty im. Lenina w Krakowie (1960–1968), głównego specjalisty dla zagadnień budowy Huty im. Bolesława Bieruta w Zjednoczeniu Budownictwa Hutniczego w Katowicach oraz wicedyrektora ds. budowy huty i kierownika rozruchu technologicznego walcowni blach grubych w Częstochowskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego w Częstochowie.