Złożono wówczas zamówienie na trzy egzemplarze prototypowe oraz 160 śmigłowców seryjnych. Zamówienie obejmowało także prawo opcji rozszerzenia umowy do 234 śmigłowców. Spośród zamówionych seryjnych śmigłowców, osiemnaście egzemplarzy miało trafić do brytyjskiej marynarki wojennej. thumb|lewo|Seryjny Bell HSL w 1956 roku Pełnowymiarowy model śmigłowca, który otrzymał oznaczenie HSL-1 (gdzie litera „H” oznaczała śmigłowiec – ang. helicopter, litera „S” odnosiła się do zwalczania okrętów podwodnych, a „L” wskazywała na oznaczenie zakładów Bella) ukończono na początku 1951 roku w zakładzie Bell w Niagara Falls w stanie Nowy Jork. Niedługo potem w zakładzie w Buffalo, również w stanie Nowy Jork, wyprodukowano trzy prototypy pod oznaczeniem XHSL-1.
W tym czasie prezes firmy, Lawrence Bell, podjął decyzję o przeniesieniu operacji śmigłowcowych z Niagara Falls do nowego zakładu w Hurst w Teksasie. Pod koniec 1951 roku maszyny HSL-1 przetransportowano koleją do nowego zakładu. Pierwszy prototyp rozpoczął próby naziemne w kwietniu 1952 roku, a w grudniu tego samego roku program wszedł w fazę prób kołowania. W trakcie testów szczególnie dokuczliwe były hałas i wibracje w kokpicie. Oblotu dokonano 3 marca 1953 roku.