XVI wieku są kompetentne, ale cokolwiek nudne i kompozycyjnie schematyczne”.
thumb|Smok i chmury (atrybucja), koniec XVI wieku. Metropolitan Museum of Art Mohammad Chodabande (1577–1587) nie był aktywnym patronem malarstwa i Sadeghi opuścił dwór, porzucił ilustrację rękopisów i zaczął tworzyć pojedyncze plansze (Bibliothèque nationale, Supp. Pers. 1171 i Museum of Fine Arts w Bostonie, 14.636). Jego portrety i rysunki pozostają w manierze kojarzonej z Rezą, chociaż twarzy nie charakteryzuje jeszcze typowa dla siedemnastowiecznego Isfahanu pustka. Są one bardzo różne, tak jakby malarz nie wiedział jaki styl zaadaptować. Poza nielicznymi wyjątkami brakuje tutaj również płynnej, „elektrycznej” kreski, która miała cechować późnego Sadeghiego. Po tym jak zamordowano żonę szacha w 1579 Sadeghi opuścił Gilan i Mazandaran, by dwa lata później dzielnie walczyć po stronie Afszarów z Turkmenami w bitwie pod Astarabadem (dzis. Gorgan).