Termin rozpatrzenia przez Najwyższy Trybunał Administracyjny odwołania pastora wobec decyzji wojewody o pozbawieniu go obywatelstwa ustalono na wrzesień lub październik 1939. Aleksander Hauke-Nowak nakazał Konsystorzowi zwolnienie ks. Kleindiensta ze stanowiska proboszcza w związku z pozbawieniem go obywatelstwa, co zostało uczynione, jednak z uwagi na interwencje ks. Kleindiensta Konsystorz niedługo potem odroczył swoją decyzję. 20 października 1938 jego usunięcie z pełnionego urzędu zostało ostatecznie uprawomocnione, co nastąpiło dzięki kolejnemu nakazowi wojewody. Końcem lutego 1939 przez Urząd Wojewódzki wydany został zakaz przebywania przez duchownego na terenie województwa, natomiast latem 1939 wysiedlona została również jego małżonka. Sprawa księdza Alfreda Kleindiensta była jedynym tak drastycznym przypadkiem postępowania władz wobec duchowieństwa Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Wywołała ona liczne protesty ze strony niemieckiej mniejszości narodowej i była szeroko komentowana w ówczesnej niemieckiej prasie publikowanej w Polsce. W innych podobnych sytuacjach dotyczących niemieckich duchownych ewangelickich działania organów państwowych polegały jedynie na wywieraniu presji na Konsystorz, by doprowadził do ich odsunięcia od pełnienia funkcji duszpasterskich.