Prześladowany przez władze niemieckie za działalność narodową i na skutek nieporozumień z kierownictwem Zjednoczenia Zawodowego Polskiego w 1905 roku przeniósł się na teren Królestwa Polskiego, gdzie w Łodzi prowadził działalność oświatowo-wychowawczą wśród robotników w ramach polskich związków zawodowych. Brał udział w zorganizowaniu 15 związków branżowych, z których najsilniejszy był związek włókienniczy zrzeszający w 1907 roku około 30 tys. członków. Z powodu tej działalności był siedmiokrotnie aresztowany przez carską służbę bezpieczeństwa. Został przez władze rosyjskie w 1908 roku zmuszony do emigracji – zakutego w kajdany przetransportowano go do Katowic, gdzie oddano w ręce niemieckiej policji.
W latach 1908–1914 mieszkał w Bogucicach (późniejsza część Katowic), gdzie aktywnie działał społecznie i zawodowo. W 1911 roku założył bogucickie gniazdo Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, któremu przewodniczył w latach 1912–1919. W 1911 roku kandydował z ramienia Polskiego Towarzystwa Wyborczego do Reichstagu, a w 1913 roku był sekretarzem Polskiego Towarzystwa Wyborczego w wyborach do Rady Miejskiej w Katowicach.