Jedyny kompletny egzemplarz posiada (sygnatura USTC 6911452), na który natrafiono w 1911 roku. Jeden z egzemplarzy posiada także Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie, polska kopia jest jednak zdefektowana i została wyklejona z oprawy książki De re militari veterum Romanorum Giovanniego Valtriniego z 1597 roku, odkrył ją Kazimierz Piekarski w 1931 roku.
Publikacji została poświęcona wystawa w Bibliotece Narodowej Łotwy w 2021 roku, gdzie prezentowano oryginalny egzemplarz z biblioteki w Uppsali, wystawa wywołała mieszane reakcje – część odwiedzających uważała, że książka powinna pozostać na Łotwie, a także twierdzono, że katechizm jako taki stanowił narzędzie kolonizacji.
Treść i przeznaczenie Publikacja zawiera łotewskojęzyczny przekład katolickiego „małego” katechizmu jezuity Piotra Kanizjusza, którego autorem jest prawdopodobnie . Kanizjusz napisał trzy wersje katechizmu, podstawą przekładu było dzieło pt. Parvus catechismus catholicorum, wydane po raz pierwszy w 1558 roku. Tekst został zapisany w dialekcie środkowołotewskim, niemieckie spółgłoski zwarto-szczelinowe „z” lub „tz” zostały oddane jako „c”. Przekład pochodzi prawdopodobnie z seminarium interpretum założonego w Dorpacie w 1585 roku. Publikacja ma około 35 stron.