Po stronie żołnierzy nie ucierpiał nikt.
Po stłumieniu strajku zatrzymanych zostało dwa tysiące uczestników protestu.
Konsekwencje mały|Gheorghe Gheorghiu-Dej, Chivu Stoica, Gheorghe Vasilichi, Constantin Doncea, Dumitru Petrescu, Alexandru Rozemberg w więzieniu w Krajowej podczas procesu przywódców strajku Latem 1933 r. uczestnicy i uczestniczki strajku uznani za jego przywódców zostali postawieni przed sądem w pokazowym procesie, oskarżeni o wywołanie powstanie i spisek, wskutek którego doszło do zabójstwa. Oba czyny zostały zdefiniowane w prawie rumuńskim dopiero przez ustawę o stanie wyjątkowym i wydane na jej podstawie dekrety. Lista oskarżonych obejmowała 108 nazwisk - obok robotników z zakładów Grivița również uczestników strajków w Klużu i w Galati. Niektórzy byli sądzeni in absentia. Prokuratura starała się udowodnić, że strajki zostały zainspirowane przez Związek Radziecki i przez Niemcy. Wśród oskarżonych byli przedstawiciele różnych orientacji politycznych - działacze podziemnej Rumuńskiej Partii Komunistycznej, związków zawodowych, ale również członkowie Partii Narodowo-Chłopskiej i ruchu legionowego, a także osoby niezwiązane z żadną organizacją. Zapadły 64 wyroki skazujące.