Brat Heleny, Daniel Szamowski, był przeorem prowincji litewskiej.
Franciszek Szamowski, zaangażowany w życie publiczne, licznie posłował na sejmy. W 1684 roku otrzymał nominację na stolnika łęczyckiego.
W XVIII wieku; Felicjan Szamowski, urodzony w 1719 roku, pełnił urząd podczaszego orłowskiego w latach 1776–1787 i był aktywnym uczestnikiem sejmików lokalnych. W 1767 roku dołączył do Konfederacji Radomskiej jako konsyliarz, co było wyrazem poparcia dla obrony tradycyjnych praw szlacheckich przeciwko reformom króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. W 1782 otrzymał ekspektatywę na urząd kasztelana brzezińskiego.
Syn Felicjana, Ignacy Szamowski, w 1787 roku pełnił urząd podczaszego orłowskiego, a w 1792 roku był konsyliarzem Konfederacji Targowickiej. Ignacy miał trzech braci: Romualda, konsyliarza Konfederacji Targowickiej w 1792 roku, Onufrego, chorążego kawalerii narodowej, i Mateusza, szambelana królewskiego oraz członka łęczyckiej komisji cywilno-wojskowej. W XIX wieku Ignacy pełnił funkcję posła na sejmy w latach 1809 i 1811. W 1812 roku awansował na generała kawaleriiAGAD, Teki generała Jana Henryka Dąbrowskiego, syg. t.10 p.03 b, s. 213.