W 1927 Hans Seger doprowadził do powstania filii muzeum, ulokowanej na pierwszym piętrze zbudowanej w 1902 r. wieży widokowej im. cesarza Wilhelma I na Szańcu Szwedzkim we wrocławskim Lesie Osobowickim. Powstała ona celem ekspozycji znalezisk archeologicznych odkrytych w trakcie badań tutejszej osady obronnej kultury łużyckiej oraz związanego z nią cmentarza. Była otwarta tylko w sezonie letnim, toteż nosiła nazwę Letniego Muzeum Archeologicznego. Działała do roku 1944Demidziuk 2016, str. 24, 25..
Seger uzyskał habilitację w 1907, a następnie zaczął wykładać na Uniwersytecie Wrocławskim jako Honorarprofessor, kontynuując jednocześnie pracę w muzeum. Specjalizował się w prehistorii Dolnego Śląska, ze szczególnym uwzględnieniem neolitycznej kultury jordanowskiej z rejonu Jordanowa ŚląskiegoFuchs. Był członkiem licznych krajowych i zagranicznych towarzystw naukowych, m.in. Towarzystwa Przyrodniczego w Gdańsku, Niemieckiego Instytutu Archeologicznego, szwedzkiej Kungliga Vitterhetsakademien i Society of Antiquaries of LondonFuchs.
Przypisy