został członkiem korespondentem Akademii Sztuki ZSRR.
Malował głównie pejzaże (Dzūkų kaimelis 1906, Nemunas prieš audrą 1917, Tinklai džiūsta 1926, ciklas Čia bus Kauno jūra 1953–59), portrety (T. Daugirdo, 1910, P. Rimšos, 1911), sceny rodzajowe (Per kiaurą naktį 1906, Linų kūlimo talka Žemaitijoje 1926) i religijne. Był ilustratorem książek (A. Jaroševičiaus Lietuvių kryžiai 1912), autorem grafik (plakatów, znaczków pocztowych, banknotów). W jego twórczości natura jest idealizowana, zdominowana przez ciepłe barwy, stylizowany rysunek i liryczny nastrój. Zbierał dzieła sztuki ludowej i zabytki archeologiczne, publikował artykuły na temat sztuki, pisał także wspomnienia Paletė ir gyvenimas (1961). Brał udział w pierwszych litewskich wystawach w Wilnie (1907–1914). Miał indywidualne wystawy w Waszyngtonie (1922 r.), Chicago, Nowym Jorku (1924 r.), Kownie (1927, 1936, 1940, 1956, 1961, 1963, 1966), Moskwie (1951 r.) i Wilnie (1956 r.). Brał także udział w wystawach zbiorowych w USA (1923–1924), Poniewieżu (1927), Kownie (1927, 1936 i 1940), Kłajpedzie (1936 r.), Moskwie (1951 r.) i Wilnie (1956 r.). Jego prace znajdują się w Litewskim Narodowym Muzeum Sztuki, Instytucie Litewskiej Literatury i Folkloru w Wilnie, Muzeum Wojny im. Witolda Wielkiego i w Galerii Trietriakowskiej w Moskwie.