Anna Rūmane-Keniņa ps. „Aina Rasmer”, „Aina Rasmere”, „Rāmaviete” (ur. 13 listopada 1877 w Jełgawie, zm. 9 listopada 1950 w Rydze) – łotewska pedagog, pisarka, działaczka społeczna, propagowała ideę niepodległego państwa łotewskiego i prawa kobiet.

Biografia Urodziła się w 1877 r. w Jełgawie. Jej rodzicami byli Krišjāņ Rūmaņu i Anna z domu Fige. W latach 1887–1895 uczyła się w gimnazjum żeńskim w Jełgawie. Po ukończeniu szkoły pracowała jako dziennikarka w „Baltijas Vēstnes” i udziela prywatnych lekcji. W 1897 r. przez krótki czas była nauczycielem w Biķerniekach. W 1898 r. wyszła za mąż za Atisa Ķeniņša. Zamieszkali w Zemite, gdzie uczyła dzieci przygotowujące się do nauki w szkole średniej. W 1900 r., wspólnie z mężem, otworzyli prywatną szkołę dla dziewcząt w Rydze. W 1907 roku, wraz ze wzrostem liczby uczniów, szkołę przekształcono w ośmioklasowe gimnazjum z łotewskim językiem wykładowym, którego dyrektorką była do 1912. Nauczycielami w gimnazjum byli znani pisarze i artyści, m.in.: Kārlis Skalbe, Antons Austriņš, Jūlijs Made, Emīls Dārziņš.