Dyrektor Łotewskiego Teatru w Rydze Ādolfs Alunāns zamieścił ogłoszenie o poszukiwaniu nowych aktorów, na które odpowiedziała. Po zatrudnieniu jej Alunāns zmienił nazwisko Berty z Mihelsone na Graudiņu. Pierwszą rolą Berty Graudiņy była pokojówka w sztuce Piltenieks Rīgā. Jej talent sceniczny rozkwitł, gdy teatrem zarządzali Hermann Rode-Ebeling (1885-1893) i Jēkabs Duburs (1893-1908). W 1890 r., poślubiła Kārli Rūmnieku, tenora i aktora grającego niewielkie role w Łotewskim Teatrze w Rydze. Małżeństwo miało dziewięcioro dzieci, z których pięcioro dożyło dorosłego wieku: Jānis, Arturs, Rūdolfs, Elizabete i Keta.
19 czerwca 1908 r. spłonął budynek Łotewskiego Teatru w Rydze i z inicjatywy Łotewskiego Towarzystwa Scenicznego powstał Nowy Teatr Ryski, w którym zatrudniona została część trupy aktorskiej, w tym Berta. 7 maja 1909 r., jako pierwsza łotewska aktorka świętowała 25-lecie swojej nieprzerwanej działalności teatralnej. W Nowym Teatrze Ryskim spędziła 7 lat, do 1915 r. kiedy to teatr został zlikwidowany z powodu wojny. Berta wraz z rodziną i częścią aktorów wyjechała do Rosji, gdzie spędzili cztery lata na tułaczce. Przez 3 lata występowali w Petersburgu, następnie dotarli do Charkowa i Moskwy, gdzie zmarł jej mąż. Na początku 1919 r. Berta Rūmniece powróciła do Rygi.