Od 1957 r. pełnił funkcję przewodniczącego Konferencji Opackiej. Na początku Światowego Kongresu Eucharystycznego w 1960 r. w Monachium doznał zawału serca, z którego nigdy już całkowicie nie wyzdrowiał. Mimo to pozostał na swoim stanowisku, spędzając dłuższy czas na leczeniu we Włoszech. 21 marca 1969 r. złożył rezygnację. Zmarł 16 września 1970 r. w szpitalu w Neckarsulm na skutek niewydolności serca i został pochowany na cmentarzu przy kościele św. Korneliusza w Wimpfen.
Opat Schmitt był aktywny naukowo zarówno w Krzeszowie, jak i później w Bad Wimpfen. Jego prace koncentrowały się głównie na historii Kościoła, zwłaszcza historii Kościoła angloszkockiego oraz dziejach kongregacji. Napisał niemal 200 haseł do drugiego wydania Słownika teologii i Kościoła, ponad sto artykułów w różnych czasopismach, siedem monografii oraz trzy książki zawierające tłumaczenia dzieł Ansgara Voniera i T. F. Lindsaya.
Za rządów opata Schmitta opactwo benedyktyńskie w Krzeszowie stało się znaczącym ośrodkiem odnowy religijnej na pruskim Śląsku.