Historia Wieś znajduje się na północnym krańcu Gór Sowich. Początkami sięga XIV wieku, ale jej rozwój datowany jest 200 lat później, gdy rozpoczęto eksploatację galeny. Wybuch wojny trzydziestoletniej przerwał prace górnicze, które zostały wznowione dopiero w XVIII w. W 1904 r. pojawiła się nazwa kopalni Marie-Agnes (na mapach górniczych z 1924 r. oznaczona już jako nieczynne wyrobisko). W czasie Reformacji mieszkańcy wsi przyjęli wyznanie Lutra, przejmując miejscowy kościół parafialny. W 1653 cesarska komisja redukcyjna oddała jednak świątynię nielicznym katolikom, zmuszając miejscowych ewangelików do korzystania ze świdnickiego Kościoła Pokoju. Dopiero po przejęciu Śląska przez Prusy, dzięki pomocy hrabiego Maximiliana Conrada Ernsta von Hochberga, przebudowano budynek tzw. karczmy środkowej na dom modlitwy, w którym pierwsze nabożeństwo odprawiono 17 czerwca 1742. Po stu latach eksploatacji dotychczasową konstrukcję szachulcową wymieniono na murowaną (kamienno-ceglaną). Orientowany kościół posiadał jednokondygnacyjne empory, kryształowe żyrandole oraz – naprzeciwko wejścia – zwieńczoną Barankiem Paschalnym tzw. ambonę ołtarzową, za którą znajdowała się chrzcielnica. Nad wejściem głównym (strona zachodnia) znajdował się barokowo-rokokowy prospekt organowy z organami z ok.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bystrzyca Górna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.