Odwłok u samic ma szósty tergit z parą szczytowo-bocznych kępek włosków po bokach płytki pygidialnej, piąty sternit z wierzchołkowym brzegiem wykrojonym i opatrzonym dwoma kępkami włosków, a szósty sternit na szczycie niemal ścięty i wyposażony w wierzchołkowo-boczne grupki kolcopodobnych, stępionych szczecinek.
Biologia i ekologia Koczownice to kleptopasożyty gniazdowe innych pszczół. Większość gatunków wykorzystuje pszczolinki, ale ich ofiarami padają także przedstawicele rodzajów: Agapostermon, Halictus, Lasioglossum, Lipotriches, Panurgus, Melitta, Colletes, Exomalopsis i Eucera. Niektóre gatunki koczownic są wyspecjalizowane w pojedynczym gatunku żywiciela, którego naśladują zapachem, inne są jednak bardziej generalistyczne pod względem gospodarzy. W jednej komórce gniazda gospodarza składane jest od dwóch do czterech jaj. Larwa koczownicy, która wykluje się jako pierwsza, zjada najpierw pozostałe jaja kleptopasożyta, potem jaja gospodarza, a na koniec zgromadzone przez niego zapasy pożywienia.
Siedliska i fenologia pojawu poszczególnych gatunków odpowiadają siedliskom i porom aktywności ich gospodarzy. Wszystkie związane są z pszczołami gniazdującymi w gruncie. Spotka się je na stanowiskach otwartych, jak i porośniętych roślinnością, zwykle w pobliżu terenów obfitych w kwiaty.