Dworek utrzymał się ponadto z opłat za utrzymanie i naukę dzieci, choć dużym utrudnieniem był fakt, że wpływały one nieregularnie.
Ze względu na to, że Sromowce Wyżne były ubogą wsią, co czwartek wyruszano do Nowego Targu na zakupy, skąd przywożono zapas kaszy, mąki, cukru, soli i nafty.
W ramach współpracy z mieszkańcami zorganizowano dwa zastępy harcerskie Wilczków (chłopięcy) oraz Krasnoludków (dziewczęcy). W początkowych latach istnienia tych zastępów, położono nacisk na rozwijanie praktyk higienicznych takich jak mycie zębów, codzienne wietrzenie izby czy radzenie sobie w przypadku skaleczeń. Zapoznawano dzieci również z praktykami harcerskimi, a dziewczynki uczyły się dodatkowo gotowania pożywnych potraw, szycia i szydełkowania. W samym Dworku zapoznano dzieci ze zdobyczami cywilizacji takimi jak radio, a także zabrano je na pierwszą w ich życiu wycieczkę koleją. Olga Małkowska w 1934 roku zaprojektowała projekt programu pracy wiejskich drużyn harcerskich, jak i program kursu dla drużynowych wiejskich. Obył się on w tym samym roku i został połączony z kursem gospodarczym. Najważniejszym aspektem działalności Dworku było organizowanie pomocy pielęgniarskiej dla mieszkańców i upowszechnianie zasad higieny. Prowadzono również biblioteczkę.