Według treści uchwały naczelna władza w powiecie miała przynależeć do ludu, który wykonywać ją będzie przez swoich przedstawicieli w Zjeździe Powiatowym, do którego gminy mają wysyłać swoich delegatów (jednego na tysiąc mieszkańców). Ze względów logistycznych i niemożności wybrania delegatów na zjazd wyłoniono tymczasowy organ nazwany Powiatowym Komitetem Chłopskim, w skład którego weszło siedemnastu członków (według Jana Słomki w skład komitetu miało wchodzić najpierw 60, a potem 17 osób). Komitet został ogłoszony najwyższą władzą w powiecie. mały|249x249px|Orientacyjny maksymalny zasięg Republiki Tarnobrzeskiej. Centrum Republiki koncentrowało się w okolicach Tarnobrzega i Grębowszczyzny wraz z wioskami lasowiackimi. Republika swoim zasięgiem obejmowała głównie powiat tarnobrzeski, a także częściowo i momentami Posanie, powiaty: kolbuszowski, mielecki i niżański. Wyznaczenie dokładnego terytorium Republiki nie jest możliwe ze względu na wewnętrzną niejednorodność samego ruchu. 7 listopada komitet wysłał swoją delegację do Polskiej Komisji Likwidacyjnej z żądaniem przekazania władzy w powiecie osobom wyłonionym przez wiec 6 listopada i odwołania inż.