W 1944 przez 3 miesiące pracował w komisji repatriacyjnej. Pod koniec sierpnia 1945 sam postanowił repatriować się do Polski. Dotarł do Gorzowa Wielkopolskiego. Zatrudnił się jako nauczyciel w Publicznej Szkole Powszechnej w Lipkach Wielkich w powiecie gorzowskim, gdzie pracował przez 3 lata. Kwalifikacje nauczycielskie zdobył w Państwowym Pedagogium w Poznaniu, uzyskując w 1947 maturę pedagogiczną. Po wielu staraniach w 1946 ściągnął z Litwy do Lipek również żonę z dziećmi.
Ponieważ jego rodzice zostali repatriowani z Litwy do Braniewa na Warmii, Jarosław Zabłocki również postanowił przenieść się z rodziną na tzw. Ziemie Odzyskane – w 1948 rodzina przeprowadziła się do nieodległej od Braniewa Płoskini. W Płoskini został mianowany kierownikiem szkoły. W 1951 został przeniesiony na stanowisko kierownika dużo większej Publicznej Szkoły Podstawowej w Braniewie, wówczas jedynej szkoły podstawowej w mieście. Od 1 września 1952 dokonał rozdzielenia rozrastającej się szkoły podstawowej na dwie: szkołę nr 1 i szkołę nr 2. Sam przeniósł się do nowej szkoły nr 2, pracując w niej przez następne 26 lat, najpierw jako jej kierownik, po zmianie nazwy – dyrektor. Jednocześnie zajmował się nauczaniem w szkole, nauczał matematyki, geografii i języka rosyjskiegoBraniewo. Odszedł Jarosław Zabłocki, IKAT. Gazeta Braniewska, 6 lutego 1998 r., s.