Była aktywną działaczką Stowarzyszenia Pisarzy Słowackich i członkinią Czechosłowackiego (od 1954 r.), później Słowackiego Związku Dziennikarzy. Zmarła 23 listopada 2017 r. w Koszycach.
Kariera literacka Mieszkając w Veľkým Šarišu, zaczęła pisać wiersze i felietony. Zadebiutowała książkami dla najmłodszych czytelników: Nezbednosti mravčeka Štipka (1947) i Lapajove dobrodružstvá (1947). Po nich wydała książki z opowiadaniami Opička Kuk a medzi ľuďmi a zvieratami (1948), Gaštanko a Gaštaník (1948) i Príhody Ježka Pichliačika a iné rozprávky (1949). Napisała powieści dla dzieci Bosí hrdinovia (1949, pod pseudonimem Božena Bourová-Mačingová) i Plechové srdiečka (1953). W 1962 r. wydała książkę Danuška o dziewięcioletniej dziewczynce, która zmagała się z rozwodem rodziców. Książka odniosła sukces i doczekała się kilku wydań. Również w 1962 r. wydała zbiór opowiadań Najkrajší dar: Príbehy spod Dargova. W 1968 r. wydała powieść Taký veľký deň. W 1983 r. wydała, zawierającą na autobiograficzne wątki, Betka a Veterné mesto. W 1989 r. opublikowała książkę Barborka a jej babka Robotka w której poruszyła kwestę osiągnięć nauki w relacjach dziadków i wnuków. W 2000 r. ukazała się książka, My spod Vrabčej skaly, opowiadająca o życiu dzieci w sierocińcu. Posługiwała się pseudonimami: Teta Božena, Božena Bourová-Mačingová i Teta Betka.