Rabunki po części wynikały również z ideologii odwetu na elitach, które wzbogaciły się w czasie wojny – motywacja ta była charakterystyczna dla zielonych kadr, które stanowiły główną siłę militarną Republiki.
W 1918 roku podjął pracę pedagogiczną w Sobowie. Z jego inicjatywy w tej miejscowości rozpoczęto budowę szkoły powszechnej, która została oddana do użytku w 1930 roku. Objął funkcję kierownika placówki w Sobowie. W 1939 roku pełnił funkcję prezesa zarządu oddziału powiatowego Związku Nauczycielstwa Polskiego w Tarnobrzegu.
W czasie okupacji niemieckiej brał udział w organizowaniu tajnych struktur nauczania w powiecie tarnobrzeskim. Zagrożony aresztowaniem przez Gestapo ukrywał się w okolicznych wsiach i wyjechał do Warszawy, gdzie działał w polskiej konspiracji pod pseudonimem Mieczysław Zawiślak. Aresztowany i wywieziony do obozu po wybuchu powstania warszawskiego.
Po okresie rekonwalescencji powrócił do działalności oświatowo-pedagogicznej. Powrócił również na stanowisko kierownika szkoły w Sobowie. Zmarł w 1951 roku.
W 1961 roku jego imieniem nazwano szkołę podstawową w Sobowie. Po zmianach terytorialnych jest to Szkoła Podstawowa nr 11 im. Wincentego Buczka w Tarnobrzegu).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1951 Kategoria:Działacze oświatowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Związku Nauczycielstwa Polskiego (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnobrzegu