Janusza Groszkowskiego w Katedrze Radiotechniki Politechniki Warszawskiej, równocześnie rozpoczął pracę w Zakładzie Elektroniki Z-3 w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym (pracował tam do 1953). W 1946 uzyskał stopień inżyniera, w 1961 profesora nadzwyczajnego, a w 1969 profesora zwyczajnego, kierował Katedrą Przyrządów Elektronowych Politechniki Warszawskiej. Od 1953 przez pięć lat pracował w Zakładzie Elektroniki Instytutu Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk. W latach 1958-1963 był organizatorem i koordynatorem prac badawczych z zakresu całej elektroniki. Od 1963 był przewodniczącym zespołu problemowego "Elektronika Kwantowa", koordynującego prace krajowe z zakresu laserów i maserów. W 1965 został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk (PAN), w 1976 został członkiem rzeczywistym. W 1966 powierzono mu stanowisko dyrektora Instytutu Technologii Elektronowej PAN, instytut ten stworzył podstawową kadrę specjalistów rozwijających dzisiaj przemysł półprzewodnikowy w kraju. W 1970 został zastępcą dyrektora ds. naukowych Naukowo-Produkcyjnego Centrum Półprzewodników, w 1977 ponownie został pracownikiem Instytutu Technologii Elektronowej Politechniki Warszawskiej.