Światowa premiera filmu miała miejsce na MFF w Cannes w maju 1984 roku, gdzie obraz zyskał owacje na stojąco, a Helen Mirren otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki. Pisząc z Cannes, Nigel Andrews z Financial Times uznał, że „Cal jest najbardziej poruszającym i przekonującym portretem życia w Irlandii Północnej, jaki dało nam kino”.
W sierpniu tego samego roku film miał premierę w Stanach Zjednoczonych. Został bardzo dobrze przyjęty przez krytyków. Roger Ebert sceny miłosne w filmie uznał za "najpiękniejsze jakie widział"Strona autorska. Janet Maslin z The New York Times chwaląc w nim niemal wszystko, określiła Cala jako "piękny, żałobny film o Irlandii Północnej". Miesiąc później, we wrześniu 1984 Cal pokazano w Wielkiej Brytanii. Zyskał sobie bardzo pochlebne recenzje krytyków, chwalono zwłaszcza realizm romansu nastoletniego bohatera z dojrzałą pracodawczyniąSam Lynch tłumaczył to po latach swoim olbrzymim zażenowaniem. Kiedy film wszedł do brytyjskich kin Arthur Thirkell z Daily Mirror, stwierdził, że „zachowanie Helen Mirren i Johna Lyncha jako kochanków zasługuje na najwyższe pochwały i jest wiele do podziwiania w uczciwym filmie, który zagłębia się w serca zwykłych ludzi”. Efektem były dwie nominacje do nagrody BAFTA.