Maria Opieńska z Gąsiorowskich (ur. 2 kwietnia 1872 w Dobromierzycach, zm. po 1939Dziennik Polski, R. 5, nr 108 (21 kwietnia 1939) - wyd. ABC, s. 10.) – polska działaczka narodowa i społeczna, członkini Narodowej Organizacji Kobiet, harcerka, porucznik Wojska Polskiego, obrończyni Lwowa.
Życiorys thumb|Delegacja wizytująca obozy ukraińskie w Pałacu Rejów w Mikulińcach, rok 1919. Siedzą od lewej: Maria Bogucka, Maria Opieńska, Teodozja Dzieduszycka, Józefa Rejowa, Maria Dulębianka W 1905 była członkinią koła Towarzystwa Szkoły Ludowej w Żółkwi. Od września 1908 należała do Wydziału Ligi Pomocy Przemysłowej i Organizacji Narodowej IV okręgu. Była zastępczynią Naczelnego Komendanta Drużyn Skautowych.
W sierpniu 1914 była wiceprzewodniczącą Zjednoczenia Chrześcijańskiego Polskich Organizacji Kobiecych. W czasie ataku Rosjan na Galicję pracowała jako samarytanka Sióstr Błękitnych. W październiku 1918 wybrano ją do Wydziału „Sokoła-Macierzy”. Podczas obrony Lwowa kierowała służbą kurierską, wywiadowczą i sanitarną harcerek oraz sokolic. Służyła jako podporucznik w 1. batalionie Ochotniczej Legii Kobiet. Razem z mężem należała do Polskiego Komitetu Ratunkowego dla powiatu lwowskiego. W 1919 wraz z Teodozją Dzieduszycką i Marią Dulębianką uczestniczyła w delegacji wizytującej ukraińskie obozy dla internowanych.