W 1987 roku na tym Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Łodzi uzyskał stopień doktora habilitowanego medycyny ze specjalnością farmakologii doświadczalnej. W latach 1992-1994 pracował jako profesor nadzwyczajny w Szkole Medycznej Uniwersytetu Kuwejckiego. W 1997 roku otrzymał tytuł profesora nauk medycznych.
Pełnił funkcję kierownika Zakładu Neurobiologii w Instytucie Farmakologii im. Jerzego Maja PAN w Krakowie (1991-2019) oraz kierownika Zakładu Gospodarki Lekami na Wydziale Zdrowia Publicznego Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, w Krakowie (1997-2019).
Praca naukowa Podczas pracy w Zakładzie Amin Biogennych PAN współpracował z Jerzym Nowakiem i napisał szereg prac w tematyce wpływu histaminy na mózg. Jego późniejsza współpraca z Jerzym Vetulanim zaowocowała kolejnymi publikacjami. Te odkrycia doprowadziły do otrzymania przez Jerzego Vetulaniego Nagrody Anna-Monika w 1983. Podczas stażu podoktorskiego w Synthelabo w Paryżu opublikował prace na temat wpływu leków przeciwdepresyjnych i terapii elektrowstrząsowej na receptory metabotropowe kwasu γ-aminomasłowego (GABA B), które odgrywają istotną rolę w patofizjologii depresji. Podczas pobytu w Houston był współautorem badań wskazujących na udział receptorów α2-adrenergicznych w mechanizmie działania leków przeciwdepresyjnych.