Był redaktorem i czołowym publicystą ortodoksyjnych dzienników „Der Jud” i „Dos Jidisze Togblat”. Współpracował także z gazetami „Der Moment”, „Głos Gminy Żydowskiej” i „Chwila”. Był współpracownikiem Rubina Feldszuha, z którym redagował Jidiszer gezelszaftlecher leksikon. Był autorem licznych publikacji historycznych i religijnych, w 1936 roku wszedł w polemikę ze Stanisławem Trzeciakiem na temat uboju rytualnego. Zajmował się także tłumaczeniami, przełożył m.in. Au pieds du Sinai Georgesa Clemenceau oraz Le Juif errant . Publikował w języku polskim, hebrajskim, jidysz i angielskim.

Podczas II wojny światowej został uwięziony w getcie warszawskim, gdzie kontynuował pracę jako archiwista i sekretarz w Judenracie. Zaangażował się również w życie kulturalne getta, brał udział w rozmowach dotyczących utworzenia w getcie tajnego nauczania. Współpracował z gadzinówką „Gazeta Żydowska”. W 1943 roku uzyskał fałszywy paszport paragwajski, następnie został uwięziony na Pawiaku, skąd wywieziono go do obozu internowania w Vittel. Według części źródeł doczekał w obozie wyzwolenia przez armię amerykańską w sierpniu 1944 roku, Zofia Borzymińska podaje jednak, że trafił jeszcze do obozu w Drancy.