Karol Michał Ernest Rotkiel (ur. 1800, zm. 8 grudnia 1864 w Lublinie) – polski złotnik czynny w pierwszej połowie XIX wieku, działający głównie w Lublinie.
Urodził się w 1800 roku, pochodził z Warszawy. Do księgi obywateli Lublina został wpisany 13 lutego 1833 rokuAP Lublin, Aml. 1809–1874, sygn. 720 („Księga obywateli 1815–1863”);. W Lublinie prowadził warsztat złotniczy pod adresem Krakowskie Przedmieście 21, w którym pracował m.in. Jan Gałecki – późniejszy kontynuator jego działalności. Rotkiel nie figuruje na liście rękodzielników z 1848 roku, co w połączeniu z uzyskaniem konsensu przez Gałeckiego w 1846 roku sugeruje, że zakończył pracę zawodową w latach 1845–1846R. Bobrow, Złotnicy i Jubilerzy prowincji Królestwa Polskiego, s. 89.; E. Czajkowska, Złotnictwo w Lublinie w XIX wieku, 1998, s. 74-105;.
Dwukrotnie żonaty – najpierw z wdową po zamożnym kupcu Mathiusie, następnie z Anną Adolf. Między 1855 a 1860 rokiem chrzcił w lubelskiej katedrze czworo dzieci: Klementynę Mariannę (1855), Ewę Antoninę (1857), Karola Adama (1858) oraz Ignacego Henryka (1860)Archiwum Archikatedry Lubelskiej, sygn. 38, 35, 40, 241, 41, 278, 43, 473;.