Na wyposażenie samolotów dywizjonu 300 radar wprowadzono w 1943 roku.
W wyniku odkrycia i przetestowania przez Niemców urządzeń znalezionych w zestrzelonych brytyjskich bombowcach, Luftwaffe opracowało pasywny odbiornik radarowy . Urządzenie to pozwalało niemieckim myśliwcom nocnym na namierzanie sygnałów emitowanych przez Monicę z odległości do 217 kilometrów (135 mil), co znacznie ułatwiało przechwytywanie alianckich bombowców. Masowe zastosowanie Flensburga na pokładach niemieckich nocnych myśliwców przyczyniło się do odniesienia przez nie spektakularnych sukcesów. W nocy z 30 na 31 marca 1944 roku, podczas nalotu na Norymbergę, zestrzelono 94 bombowce RAF. thumb|Start Handley Page Halifax wyposażonego w radar Monica 13 lipca 1944 roku niemiecki myśliwiec nocny Junkers Ju 88 G-1, wyposażony m.in. w detektor Flensburg, pomyłkowo wylądował na lotnisku RAF Woodbridge. Został poddany testom, za które odpowiadał płk Derek Jackson. Początkowo testował on możliwości Flensburga na jednym bombowcu wyposażonym w Monicę, następnie na pięciu a ostatecznie na grupie 71 Lancasterów latających po trasie okrężnej Cambridge – Gloucester – Hereford – Cambridge.