Działalność wspinaczkowa członków klubu w pierwszych dekadach jego istnienia przyniosła rozkwit alpinizmu określany „złotym wiekiem” – zdobycie prawie wszystkich znaczących szczytów Alp. Tragiczny finał zdobycia w 1865 Matterhornu, kończący ten okres, odbił się szerokim echem w wiktoriańskiej Wlk. Brytanii i negatywnie wpłynął na recepcję samego sportu. Mimo niepowiększającej się znacznie liczby członków, w Klubie Alpejskim wysuwano inicjatywy rozszerzenia działalności na dalsze rejony górskie, rozpoczynając eksplorację m.in. Góry Skandynawskich, Ruwenzori, Kaukazu, Karakorum i Himalajów. Utworzona na początku lat 20. XX w. spośród członków AC i Królewskiego Towarzystwa Geograficznego komisja organizowała wyprawy na Mount Everest aż po jego zdobycie w 1953. Obecnie pod nazwą Mount Everest Foundation wspiera ona wyprawy członkowskie w mało znane regiony i na niezdobyte szczyty.
Historia