Złoty wiek w Alpach lewo|mały|273x273px|Leslie Stephen (po prawej) i przewodnik Melchior Anderegg (ok. 1879) Początki istnienia Alpine Club pokrywają się z okresem tzw. złotego wieku alpinizmu. Powszechnie za początek tej fazy rozwoju alpinizmu uznaje się wejście na wierzchołek Wetterhornu w 1854 dokonane wspólnie z przewodnikamiDla przejrzystości tekstu nazwiska osób nienależących do Alpine Club, jak np. przewodników górskich czy kobiet w początkowej fazie istnienia klubu, nie są wymieniane. Podane jest kilka nazwisk w przypadku, gdy członkostwo było rozważane. przez , jednego z członków założycieli AC i jego trzeciego prezesa. Tę dekadę w dziejach alpinizmu zdominowali – lub nawet stworzyli – brytyjscy wspinacze, przeważnie należący do AC, którzy razem z niewielką i elitarną grupą miejscowych przewodników górskich dokonali pierwszych wejść na większość wybitnych alpejskich szczytów. Na przykład z 43 pierwszych wejść zrobionych w sezonach 1864 i 1865 jedynie pięciu dokonali wspinacze spoza klubu. Do postaci ze szczególnymi osiągnięciami alpinistycznymi należeli tacy członkowie AC jak: Horace Walker (w AC od 1859), Leslie Stephen (w AC od 1858), John Tyndall (w AC od 1858), Adolphus W. Moore (w AC od 1861), Anthony A. Reilly (w AC od 1862), William Matthews (jeden z 29 założycieli AC), E.S.