Kierownik posiadał dom z ogródkiem i pobierał 8 zł pensji od proboszcza. Na początku XVII wieku kierownikiem szkoły był Piotr Krzanowita. Po potopie szwedzkim lustracje kościelne nie wspominają już o szkole.
W 1657 roku we wsi przebywał Stefan Czarniecki.
W 1732 roku według lustracji kościelnej w parafii Michałów było 467 osób. Zanotowano w tymże roku 22 chrzty, 25 pogrzebów i 11 ślubów. Mieszkało też we wsi 16 Żydów. W 1827 roku było tu tylko 5 domów i 82 mieszkańców. W XIX wieku wieś był już własnością Dembińskich. W połowie XIX wieku przy pomocy Amelii Dembińskiej, dziedziczki Michałowa, postawiono nowy kościół istniejący do dziś. We wsi w XIX wieku istniała szkoła początkowa. W końcu XIX wieku parafia Michałów liczyła 703 dusze. W tym czasie wieś miała 80 samodzielnych gospodarzy i liczyła 678 mórg ziemi.
Po powstaniu listopadowym dobra ziemskie Michałów będące własnością Jana Olrycha Szanieckiego zostały skonfiskowane za jego udział w powstaniu, a on sam został skazany na karę śmierciAndrzej Dziubiński, Przechadzka po Pińczowie i okolicach, Pińczów 1992, s. 16.Tygodnik Petersburski 1834, nr 89, s.