Brzegi zbiorników wodnych porastają gęste trzcinowiska z oczeretem , pałką południową (Typha domingensis) i trzciną pospolitą (Phragmites australis).

Mokradła Al-Hammar thumb|Czapla modronosa na bagnach Al-Kurna (2017) Bagna Al-Hammar pierwotnie rozciągały się na długość ok. 50 km na zachód od rzeki Szatt al-Arab i na południe od Eufratu. Osuszenie środkowej części obszaru podmokłego i utworzenie w tym miejscu pola naftowego podzieliło kompleks na część wschodnią i zachodnią. Bagna, zwłaszcza ich część zachodnia, podzielone są na mniejsze fragmenty licznymi kanałami, drogami i nasypami, na których licznie budowane są tradycyjne domy z trzciny. Dużą część obszaru zajmują współcześnie pola ryżowe i plantacje palm daktylowych. Na mokradłach Al-Hammar słona woda morska przedostaje się w głąb lądu, co tworzy specyficzne warunki ekologiczne, w których ryby morskie wykorzystują bagna do rozrodu. Występują solniska z solirodem zielnym (Salicornia europaea). Ze względu na pływy obszar ten licznie zamieszkują ptaki brodzące. Podczas przeprowadzonych w latach 2005–2010 badań miejscowej awifauny, we wschodniej części mokradeł wykazano występowanie 81, a w zachodniej – 110 gatunków ptaków. Występują tu endemiczne podgatunki perkozka (Tachybaptus ruficollis iraquensis) i wrony siwej (Corvus corone capellanus), a także m.in.