Powiększone rozmiary pozwoliły na instalację aktywnego sonaru , który uzupełniał pasywny Gruppenhorchgerät (GHG). Do zakończenia wojny do służby weszło 568 okrętów typu VIIC.
U-578 zamówiono 8 stycznia 1940 roku. Został zbudowany w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu jako jeden ze 171 okrętów typu VIIC zamówionych w tej wytwórni. U-578 otrzymał numer stoczniowy 554 (Werk 554). Stępkę okrętu położono 1 sierpnia 1940 roku, a zwodowany został 15 maja 1941 roku.
Dane taktyczno-techniczne left|thumb|Wnętrze przedziału silników wysokoprężnych U-578 był średniej wielkości okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 67,1 metra, szerokość 6,2 metra i zanurzenie 4,74 metra. Wysokość (od stępki do szczytu kiosku) wynosiła 9,6 metra. Wykonany ze stali pancernej CM 351 o grubości 18,5 mm kadłub sztywny miał 50,5 metra długości i 4,7 metra szerokości.