W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Służył jako sekcyjny w 8 kompanii 6 pułku piechoty. Podczas walk został ranny, a następnie trafił do obozu jenieckiego. Po ucieczce przedostał się na Górny Śląsk, gdzie wstąpił w 1917 do Polskiej Organizacji Wojskowej, w której pełnił między innymi funkcję kuriera. Brał także udział w akcjach zajmowania magazynów z bronią i rozbrajania w listopadzie 1918 wojsk okupacyjnych. Był wykazany w indeksie legionistów przekazanym 24 maja 1918 do Centralnego Uurzędu Ewidencyjnego przez byłego komendanta Polskiego Korpusu Posiłkowego gen. Johanna Schillinga.
Podczas wojny z bolszewikami był komendantem łódzkiej Straży Obywatelskiej. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 2132. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 84 pułku piechoty w Pińsku.
W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Sącz. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas w grupie oficerów „pełniących służbę w Policji Państwowej w stopniu oficera P.P.”. W 1936 został przeniesiony w rezerwie do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I.