Postanowił „oczyścić” język z naleciałości sycylijskich i włoskich, które uważał za obce.
Prace językoznawcze Vassalli dążył do podniesienia statusu maltańskiego do rangi języka pisanego i narodowego, postrzegając go jako kluczowy element maltańskiej tożsamości.
Jego najważniejsze dzieła lingwistyczne to: Mylsen Phoenico-Punicum sive Grammatica Melitensis (Rzym, 1791) – pierwsza naukowa gramatyka języka maltańskiego. Zaproponował w niej nowy alfabet maltański, wprowadzając litery dla specyficznych maltańskich dźwięków (np. għ, ħ, ie, ż). Ktieb il-Kliem Malti (Rzym, 1796) – słownik maltańsko-łacińsko-włoski. Grammatica della lingua Maltese (wydane pośmiertnie, ok. 1828/1829) – obszerniejsza wersja słownika, opublikowana dzięki wsparciu Johna Hookhama Frere'a.
Przetłumaczył również Ewangelie i Dzieje Apostolskie na język maltański, aby udowodnić jego możliwości literackie.
Działalność edukacyjna i polityczna Będąc pod wpływem idei Oświecenia i Rewolucji Francuskiej, Vassalli wierzył w konieczność edukacji mas w ich ojczystym języku. Uważał, że analfabetyzm Maltańczyków wynika z braku możliwości nauki w języku maltańskim.