Hochschoberhütte – schronisko wysokogórskie kategorii I Alpenverein Edelweiss (sekcja ÖAV), położone na wysokości 2 322 m n.p.m. na południowych stokach Hochschobera, w górnym Leibnitztal, w Tyrolu, w Austrii.
Historia Grunt pod pierwsze schronisko zakupiła w 1914 r. sekcja Wiener Lehrer DuOeAV. Budowę ukończono w 1921–22, a uroczyste otwarcie miało miejsce 30 czerwca 1922„Geschichte der Hochschoberhütte”, Alpenverein Edelweiss, abr. 2023-11-23. W latach 20. i ponownie w 1934–35 obiekt rozbudowano i ponownie poświęcono 21 lipca 1935Hans Müller (red.), Alpenvereinshütten in Österreich, Innsbruck 1936, s. 171. ISBN 978-3-412-50203-4.. Po pożarze w 1983 r. schronisko wzniesiono na nowo w 1985–87; otwarto latem 1987.
Charakterystyka i oferta Schronisko dysponuje 12 miejscami sypialnymi i 38 miejscami w magazynie. Jest popularnym punktem wyjściowym na: Hochschober (3 240 m) Hoher Prijakt (3 064 m) Niederer Prijakt (3 056 m)
Zaopatrzenie prowadzone jest transportem helikopterowym. Obiekt czynny jest od połowy czerwca do połowy września.
Dojazd i dojście Dojazd samochodem Z Lienz (Osttirol) drogą Felbertauernstrasse do Ainet, dalej przez Oberleibnig do parkingu "Förstner Brindl" przy moście nad Leibnitzbach (1 656 m).