W październiku 1944 wrócił do Lublina, następnie został zatrudniony w wydziale dróg Ministerstwa Obrony Narodowej w Warszawie, został awansowany na porucznika i zmobilizowany do Wojska Polskiego w wydziale inżynierii jako projektant mostów oraz kierownik odbudowy mostów w Przemyślu na Sanie i w Modlinie na Narwi.
Po wojnie pracował w Biurze Odbudowy Portów, Gdańskim Urzędzie Morskim, w zarządzie Portu Gdańsk-Gdynia jako szef działu inżynieryjno-budowlanego i naczelny inżynier do spraw inwestycji. W latach 1948–1953 wykładał na Politechnice Gdańskiej w Katedrze Budowy Kolei na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej. W latach 1954−1977 pracował w Biurze Projektów Budownictwa Morskiego w Gdańsku. W 1959 otrzymał I miejsce w konkursie na rozbudowę portu w Szczecinie, w latach 1972−1978 pracował jako jeden z projektantów Portu Północnego. Był ekspertem Polskiej Izby Handlu Zagranicznego. Uczestniczył w wielu międzynarodowych wymianach specjalistów budowy dróg i mostów, m.in. w Egipcie, Indonezji.
Autor m.in. monografii Budowa i wyposażenie magazynów portowych (1954), a także artykułów w czasopismach morskich, np.