Przez resztę nocy żołdacy Sarumana atakowali gród i jaskinie, lecz nie zdołali ich zdobyć.
Szarża Théodena i koniec walki O świcie 4 marca udało im się wysadzić bramę. Wtedy jednak król Théoden wraz z Aragornem ruszył do ataku na czele jeźdźców. Monarcha postanowił bowiem wyjść na spotkanie wroga, gotowy zginąć w walce. Szarża ta była gwałtowna i zaskoczyła nieprzyjaciela. Wśród dźwięków rogów Théoden zepchnął Isengardczyków poza szaniec, a w tym samym czasie również ludzie z jaskiń ruszyli do ataku. Wyparte spod twierdzy, choć nadal liczne, wojska Sarumana znalazły się pomiędzy Rohirrimami a „lasem” huornów, którzy przymaszerowali ze zdobytego Isengardu. Wkrótce na zachodnim skraju wzgórz na wjeździe do jaru pojawił się Gandalf i przybyły wraz z nim oddział Erkenbranda z Zachodniej Bruzdy (około 1000 ludzi). Gdy ruszyli oni do ataku, podobnie jak jeźdźcy Théodena, zdezorientowani żołdacy Sarumana nie stawili oporu. Dunlendingowie poddali się, a orkowie bezładnie uciekli do „lasu”.
Konsekwencje Bitwa o Rogaty Gród była jedną z ważniejszych batalii Wojny o Pierścień. Zakończyła się zwycięstwem wojsk króla Théodena. Przesądziło o tym pojawienie się huornów.