Skrócona wersja Diariusza, przygotowana do druku w 1830 roku przez trzech anonimowych polskich paleografów, nie została opublikowana z powodu wybuchu powstania listopadowego. Jednym z pierwszych, którzy opisali ten rękopis z Biblioteki Książąt Czartoryskich w Krakowie, był Franciszek Rawita-GawrońskiFilip Orlik (1672-1742) i jego Diariusz, oprac. W.Sobol, Warszawa 2023, s. 17-18.. W okresie międzywojennym rękopis ten został częściowo odczytany przez Jana Tokarzewskiego-Karaszewicza, który w 1936 roku opublikował jego fragment obejmujący lata 1720–1723Діярій гетьмана Пилипа Орлика, Варшава 1936.. W okresie PRL, jak również w Związku Sowieckim, publikacja kolejnych tomów Diariusza nie była możliwa ze względów politycznych. W ramach serii Harvard Library of Early Ukrainian Literature. Texts opublikowano również faksymile pamiętnika Orlika — najpierw w tomie szóstym ze wstępem Omelana PritsakaThe “Diariusz podrożny” of Pylyp Orlyk (1727–1731), wstęp O. Pritsak, Cambridge (MA) 1988 (Harvard Library of Early Ukrainian Literature. Texts, 6)., a następnie w tomie piątym, opatrzonym wstępem Oresta SubtelnegoThe “Diariusz podrożny” of Pylyp Orlyk (1720–1726), wstęp O. Subtelny, Cambridge (MA) 1989 (Harvard Library of Early Ukrainian Literature. Texts, 5)..