W 1994 r. przeprowadziła się wraz z mężem, reżyserem filmów dokumentalnych Pawiełem Koganem (1931-1998), do Izraela. W 1998 r. ich uczeń Wiktor Kossakowski nakręcił film Paweł i Lala. Jerozolimski romans (Pawieł i Lala. Ijerusalimskij romans). W 2017 r. powstał film dokumentalny o życiu Ludmiły Lala. Sztrichi k portrietu w reżyserii Nikołaja Makarowa.
Razem z mężem rokrocznie gościli na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych, Krótkometrażowych oraz Animacji „Przesłanie do człowieka” w Petersburgu. Po śmierci Kogana ustanowiła nagrodę jego imienia na festiwalu za najlepszy rosyjski film krótkometrażowy.
Zmarła 8 lipca 2020 r. w Jerozolimie. Pochowana jest z mężem na cmentarzu w Komarowie, niedaleko Petersburga.
Nagrody i wyróżnienia 1970: Nagroda Srebrnego Smoka na 7. Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Krakowie - za film Dzień przeprowadzki (Dień pieriejezda). 1977: Nagroda Srebrnego Smoka na 14. Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Krakowie - za film Ilja Erenburg. 1989: Zasłużona Artystka RFSRR.
Przypisy
Linki zewnętrzne Lajkoniki i smoki. Festiwal Filmów Krótkometrażowych w Krakowie. Festiwal Krakowski. Zakończenie Festiwalu Międzynarodowego - wręczenie nagrody dla Ludmiły Stanukinas
Kategoria:Kazachscy reżyserzy filmowi Kategoria:Radzieccy reżyserzy filmowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Ałmaty Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2020