Od lipca 1948 członek Polskiej Partii Robotniczej, następnie w szeregach Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Należał do egzekutywy Komitetów Zakładowych PZPR przy Stoczni Gdańskiej i Zakładach Przemysłu Metalowego im. H. Cegielskiego, wszedł w skład Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Poznaniu i Centralnej Komisji Rewizyjnej. Został ponadto delegatem na II, III i IV Zjazd PZPR oraz członkiem Komitetu Wojewódzkiego Frontu Narodowego w Gdańsku (1952). Od czerwca 1955 do lipca 1956 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Przemysłu Motoryzacyjnego, a do lipca 1956 do marca 1957 w Ministerstwie Przemysłu Maszynowego.

W 1957 był szefem poznańskiego zespołu terenowego w Instytucie Organizacji Przemysłu Maszynowego. Od 1958 do 1967 dyrektor naczelny Zakładów Przemysłu Metalowego „H. Cegielski” w Poznaniu, następnie od 1967 do 1972 kierownik grupy przemysłu ciężkiego w Wydziale Przemysłu Maszynowego Sekretariatu Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej w Moskwie. W latach 1972–1974 dyrektor handlowy Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego „Kolmex”, następnie do 1977 zastępca dyrektora ds. handlowych tamże. W 1973 został pełnomocnikiem dyrektora Zjednoczenia Przemysłu Taboru Kolejowego ds.