Jan Justyna (ur. 26 czerwca 1887 w Żarnowicy, zm. 16 czerwca 1969) – polski nauczyciel, działacz oświatowy i społeczny, organizator dziecięcych zespołów muzycznych.

Życiorys Młodość i edukacja Ukończył Szkołę Rolniczą w Pszczelinie oraz Korespondencyjne Kursy Rolnicze im. St. Staszica w Warszawie. Jako młody człowiek utracił przedramię lewej ręki na skutek wypadku przy młócce zboża. Nie mogąc dłużej pracować w rolnictwie, podjął naukę w Warszawskim Seminarium Nauczycielskim na Ursynowie, które ukończył w 1913 r. Pierwsze doświadczenia w pracy nauczyciela zdobył w miejscowościach: Sobanice i Proszenie.

Okres żarnowicki (1917-1945) W 1917 r. otrzymał stanowisko nauczyciela w swojej rodzinnej miejscowości Żarnowica. Jako nauczyciel dużo uwagi poświęcał edukacji muzycznej. Do jego zasług należy stworzenie Dziecięcej Orkiestry Piszczałkowej. Uczniowie grali na piszczałkach zrobionych z metalowych rurek, które można było stroić za pomocą przesuwanego korka umieszczonego u wlotu piszczałki. Oprócz piszczałek wykorzystywano również bęben. Orkiestra wzbudziła zainteresowanie inspektoratu szkolnego z Piotrkowa i występowała na różnego typu uroczystościach. Ważnym wydarzeniem był występ Dziecięcej Orkiestry Fujarkowej przed Edwardem Rydzem-Śmigłym podczas dożynek w Liskowie (1937).