Na zjeździe delegatów Polskiej Macierzy Szkolnej w 1918 został wybrany do Polskiego Kuratorium Oświecenia. W 1918 sekretarz biura prac kongresowych w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, opracował dane statystyczne ludności na Wołyniu, Podolu i Ukrainie. W 1919 dyrektor biura prasowego delegacji polskiej na konferencję pokojową w Paryżu. W 1921 przeniósł się do Gdańska, gdzie był dyrektorem Banku Emigracyjnego. W 1924 został wybrany do Zarządu Głównego Związku Ludowo-Narodowego. Od kwietnia do listopada 1924 naczelnik Wydziału Prasowego MSZ. W wyborach w 1922 kandydował bezskutecznie z listy państwowej nr 8 (Chrześcijański Związek Jedności Narodowej). W 1924 objął mandat po zmarłym Tadeuszu Fudakowskim. Należał do komisji: budżetowej, morskiej (referent) i spraw zagranicznych. Po zakończeniu sprawowania mandatu poselskiego był radcą ministerialnym w MSZ, zwolniony w grudniu 1927. W latach 1928–1932 był urzędnikiem Wyższego Urzędu Górniczego, a od 1932 wiceprezesem Kolegium Górniczego w Ministerstwie Przemysłu i Handlu.
Publikował w: „Przeglądzie Wszechpolskim”, „Gazecie Narodowej”, „Gazecie Warszawskiej”, „Myśli Narodowej” i „Gazecie Porannej”.
Rodzina Był synem Józefa i Marii z Tyrków.