Enrique Pérez Serantes (ur. 29 listopada 1883 w Tui, zm. 18 kwietnia 1968 w Santiago de Cuba) – hiszpański duchowny rzymskokatolicki, biskup Camagüey, arcybiskup Santiago de Cuba i prymas Kuby. Uznawany za najważniejszą postać Kościoła katolickiego na Kubie w XX w.

Życiorys Młodość i prezbiteriat Urodził się i wychował w Hiszpanii. Ukończył Niższe Seminarium Duchowne w Ourense. W 1901 wyemigrował na Kubę. Tam wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Hawanie. Następnie arcybiskup Santiago de Cuba Francisco de Paula Barnada y Aguilar wysłał go do Rzymu w celu kontynuowania nauki. Studiował na , a następnie na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, gdzie obronił doktoraty z filozofii i teologii.

Następnie powrócił na Kubę, gdzie 10 września 1910, z rąk biskupa hawańskiego Pedro Gonzáleza y Estrady, otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem archidiecezji Santiago de Cuba. W latach 1910-1916 pracował w Wyższym Seminarium Duchownym w Hawanie jako wykładowca łaciny, historii, filozofii i teologii. Był również zaangażowany społecznie w duszpasterstwo robotników - założył Centrum Robotnicze i gazetę El Faro.