Gdy dowiedziała się w pierwszych dniach listopada 1918 roku o oblężeniu Lwowa, wzięła udział w obronie miasta. Po oswobodzeniu Lwowa pracowała w szpitalu wojskowym. W 1918 roku była kurierką ppłk. Michała Tokarzewskiego (m.in. została wysłana 8 grudnia 1918 roku do Krakowa z raportem dla Naczelnego Wodza), a w 1919 roku uczestniczyła w akcji plebiscytowej na Śląsku Cieszyńskim.
Po ukończeniu kursu sanitarnego, w 1920 roku w czasie wojny polsko-bolszewickiej pełniła na froncie funkcję dowódcy polowego plutonu sanitarnego w 1 Dywizji Piechoty Legionów i w 2 Dywizji Litewsko-Białoruskiej (na linii Wilno–Dyneburg–Kijów). Otrzymała pochwałę od wizytującego jej szpital polowy Józefa Piłsudskiego za czystość i estetykę. Po zawieszeniu broni w październiku 1920 roku pozostała na Kresach Wschodnich, uczestnicząc jako siostra medyczna w ratowaniu ludności przed epidemią tyfusu i innych chorób.